Untitled web-page
Please ‘siz, One munite!
Türk evladı Türk olarak öfkeliyim. Belki de hepiniz adına. Bu öfkemi kime anlatmam gerek? Diplomasi uğruna karşısındaki suratsız diplomatlara gülücükler atan, hoş görünmeye çalışan kocaman elçimize mi? Yoksa bir şeylerin acısını çıkarma arzusuyla yanarken, kasılarak oturduğu koltukta “Biz adamı böyle yaparız!” dercesine bakışlar atan Ayalon efendiye mi?
Özrü dilenmiş, uzatmaya gerek yok diyebilirsiniz.
Büyük elçimiz, Başbakanımız, dış işlerimiz özrü kabul etmiş, sana ne oluyor diyenler de çıkabilir.
O sizin şahsi görüşünüz, içsel genişliğiniz, onur anlayışınız.
Ben yediremedim bir türlü kendime. Tarafımıza verilmek istenen mesaj, diplomasi kuralları hiçe sayılarak alenen veriliyor, karşımızdaki yeriniz ancak bu alçaklıktaki bir yer ve bu kişisel yaklaşımdaki soğukluk kadardır denilebiliyor. Ardından mesajın yerine gittiği anlaşılıp, tepki çekince de büyük elçinin şahsına ve Türk halkına özürlerini iletiyor. Mektubunun sonunda da “Saygı duyduğumuz Türk halkı” diye sözüm ona övgü yapıyor. Hadi be oradan… Hadi be… Madem o kadar saygı duyuyorsun Türk milletinin senin hakkındaki düşüncelerini azıcık hisset ve o koltuğu terk et!
Gelelim bizim elçimize. Güler yüzlülük, davete icabet, sıcakkanlılık… Eyvallah… Bunlar bizim özümüzde var. Var da a benim güzel elçim. Madem sen bizi temsilen oradasın. Adam seni dakikalarca kapıda ağaç ediyor, pervane gibi etrafında kameralar dönüyor ki sen ve şahsında temsil ettiğin Türkiye’ye ne kadar değer verildiğin tüm dünyaya yansıtılsın diye. Ne diye bekliyorsun? Hadi bekledin nezaketen, içeri girdin adam seninle tokalaşmamış, bir bardak su ikram etmemiş, hepsini geçtim deve cüce oynar gibi bir oyun tezgâhlanmış o mavi koltukla. Ne diye oturuyorsun?
Belki de ben, diplomasi kurallarını bilmediğimden yazıp çiziyorum.
Ama bizi aklı sıra terbiye etmeye çalışan dış mihraklara “PLEASE” demeden ,“ONE MUNİTE!”diyorum. Ülkelerini ve temsilcilerini esefle ve öfkeyle kınarken, TERBİYE! SAYGI! İNSANLIK! Ve DİPLOMASİ! Kavramlarını ivedilikle öğrenmelerini tavsiye ediyorum.
Bu kudreti de damarlarımda ki asil kandan alıyorum!
Mekânın cennet olsun atam!
Ey Huzur! Geldiysen ses ver…
Tuğba ÇAKIR 2010-01-15 03:28:25
Yorumlarınız için e-posta adresimiz : bizzmedya@bizzmedya.com
|